≡ മാര്‍ച്ച്‌ 2016 ലക്കം
നര്‍മകഥ

സത്യവും കള്ളവും- ഒരു ഗുരുശിഷ്യ സംവാദം!

പണ്ട് പണ്ട് പണ്ട്...., അന്നത്തെ മിഥുലാ പുരി എന്നൊരു രാജ്യത്ത്, മഹാ പണ്ഡിതനായ മഹർഷി മുനി സെബസ്റ്റിയൻ ഗുരുക്കളുടെ ' മേരി മാതാ ഗുരുകുലം ആശ്രമം ' ( ഇന്നത്തെ തമ്പാനൂര് ബസ് സ്റ്റാന്റ് നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്തായി ) സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നു.

വര: അസ്രൂസ് ഇരുമ്പൂഴി

ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, മഹർഷി ക്ലാസ്സിൽ ' സത്യം ശിവം സുന്ദരം ' എന്ന വിഷയത്തിൽ, " നമ്മൾ എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും സത്യം മാത്രമേ പറയാന്‍ പാടുള്ളൂ " എന്ന് പഠിപ്പിച്ചു നിർത്തി ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും തിരികെ പോകാൻ ഒരുങ്ങവെയാണ്, ഏറ്റവും പിറകിലെ നിരയിൽ കുത്തിയിരുന്നിരുന്ന, പോത്തൻകോട് രാജകുടുംബത്തിലെ ഇളയ തമ്പുരാൻ സബീർ കുമാരൻ എഴുന്നേറ്റു സംശയം ചോദിച്ചത്,

" അതേ ഗുരുവേ, നമ്മൾ കള്ളം പറയാതെ നോക്കിയാൽ പോരേ? ഈ സത്യം തന്നെ എപ്പോഴും എവിടെയും പറയണം എന്ന് ഇത്ര നിർബന്ധം ഉണ്ടോ? "

അസ്ഥാനത്തുള്ള ആ അലമ്പ് ചോദ്യം സെബസ്റ്റിയൻ ഗുരുവിനു അത്ര പിടിച്ചില്ല എങ്കിലും, അന്നത്തെ ന്യൂ ജെനറേഷൻ പയ്യനും, സർവ്വോപരി രാജകുമാരനുമായ സബീർ കുമാരനോട് ഗുരു സാധാരണയിലും മയത്തിൽ ഇങ്ങനെ മൊഴിഞ്ഞു,

" അങ്ങ് കൂടുതൽ അങ്ങട്ട് ഉണ്ടാക്കണ്ട, നോം പറയുന്നത് അങ്ങോട്ട്‌ തിരു കാതിൽ ഉൾക്കൊണ്ടാൽ മതി. എപ്പോഴും സത്യം പറഞ്ഞെന്നു വെച്ച് ആർക്കും ഒരു ദോഷവും ഉണ്ടാകില്ല, മനസിലായോ? "

കുമാരനും, കലിപ്പനും, ക്ഷുദ്ര കോപിയും ആയ സബീർ - തിരു കണ്ണ് ചുവന്നു, തിരു പല്ല് കടിച്ചു, തിരു മുഷ്ടി ചുരുട്ടി, ഗുരുവിനോട് തട്ടിക്കയറി,

"ചുമ്മാതല്ല നാട്ടുകാര് മുഴുവൻ പറയുന്നത്, 'ആ മഹർഷി മുനി സെബസ്റ്റിയൻ ഗുരുക്കളുടെ അടുത്താണോ നീ പഠിക്കുന്നത്, അങ്ങേർക്കു മുഴുത്ത വട്ടാണെന്ന് !!! "

ഇത് കേട്ട് സ്തംഭനാസനസ്ഥനായ സെബസ്റ്റിയൻ ഗുരു, സബീർ കുമാരൻ ഇനി ആശ്രമത്തിൽ കയറണം എങ്കിൽ, കൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നും അച്ഛൻ രാജാവിനെ വിളിച്ചോണ്ട് വന്നിട്ട് മതി എന്ന് പറഞ്ഞതും, സബീർ കുമാരൻ തന്റെ തിരു ന്യായം പറച്ചിൽ തുടർന്നു,

" കണ്ടോ ഗുരു, എപ്പോഴും ഞങ്ങൾ സത്യം മാത്രം പറയണം എന്ന് പറയുന്ന മഹാ പണ്ഡിതനായ അങ്ങേക്ക് പോലും, നാട്ടുകാര് അങ്ങയെ പറ്റി പറയുന്ന ഒരു കാര്യം ഞാൻ ഇവിടെ സത്യസന്ധമായി പറഞ്ഞപ്പോൾ അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, അത്ര പണ്ഡിതന്മാരല്ലാത്ത ഈ സമൂഹത്തിൽ, ഞങ്ങളെങ്ങനെ സത്യം മാത്രം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു നല്ലോണം ജീവിക്കും? അത് കൊണ്ട്, ഈ സമൂഹം സത്യം മാത്രം പറയാൻ തക്കത്തില്‍ വൃത്തിയാവുന്നതു വരെയോ, അല്ലെങ്കിൽ സമൂഹത്തിനു അപ്രിയ സത്യങ്ങൾ കേൾക്കാനുള്ള പ്രാപ്തി വരുന്നത് വരെയോ, നമ്മൾ പറ്റുന്നത്ര കള്ളം പറയാതെ നോക്കിയാൽ തന്നെ ധാരാളം എന്നാണു എന്റെ ഒരു അഭിപ്രായം".

'സബീർ മോൻ ക്ലാസ്സിലോട്ടു തിരിച്ചു കയറിയിരിക്കൂ ' എന്നും പറഞ്ഞു, തന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ച സെബസ്റ്റിയൻ ഗുരു, ഇനിയെന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ, വീണ്ടും രണ്ടാമത് സ്തംഭനാസനസ്ഥനായി.

↑ top